Mijn eerste keer, of toch niet?

Mijn eerste professionele sessie.

Het kriebelt al jaren aan me. Ik heb het me vanaf mijn veertiende beloofd, als ik 18 ben laat ik mij onderwerpen aan een Meesteres, toen dacht ik nog dat het alleen maar professioneel kon…
Ik keek naar de erotica pagina’s op een teletekst en later op de site van deze bdsm-club in Brabant, jaren wordt ik door de diverse Meesteressen streng, lief, en speels aangekeken. Zou ik een stap durven wagen? Toen ik 18 was durfde ik niet goed, had ook geen smoes voor thuis… dus stelde het uit. In de jaren erna heb ik leuke contacten die mij niet aanzetten tot een professionele sessie. Op mijn 21ste zie ik zie een mooie Meesteres (van diezelfde club) op de foto die ongeveer dezelfde voorkeuren heeft op bdsm-gebied als ik. Ik schrik als ik de prijzen zie en ergens in mijzelf zegt een stem… betalen voor liefde is niet goed.
Maar waarom is dat niet goed vraag ik mezelf af?! Zoveel mannen en vrouwen worden er gelukkig van, en het is iets anders dan seks. Ik houd mij steeds voor dat ik mijn principes moet vasthouden. Een van die principes is dat seks door liefde komt en dat ik dat pas seks wil met iemand die vertrouw… Ik zie seks en sm als twee verschillende dingen. Voor mij hoeft klaarkomen niet per se (geef mij maar een intense en gemeende knuffel) en seks is een mooie toevoeging maar niet verplicht, het kan een mooie aanvulling zijn op het sm-spel.
Terug naar sm en professionele Meesteres, het is me al vele malen aangeraden om eens te praten met een professionele Meesteres of zelfs een sessie te ondergaan. Dan weet ik wat het is, zonder dat er verplichtingen aan zitten. Positief punt is dat de vrouw waarmee ik speel waarschijnlijk veel ervaring heeft (is een verplichte zoekopdracht van mij!) en de nodige attributen heeft om mij eens goed aan te pakken. Daarnaast gebeurt het in een veilige en vertrouwde omgeving (nog een verplichte zoekopdracht van mij!). Ik had al eens op de site van Meesteres Anne (pseudoniem – de Meesteres noemt zich anders, maar wil niemand direct noemen zonder toestemming van hem / haar) gekeken. Ze prikkelde mij, is nog vrij jong – adembenemend mooi en qua sm-beleving past ze precies in mijn straatje… Zou ik het durven???
Die donderdag zou ik naar mijn broer gaan in Rotterdam, om zijn kamer eens te zien en daarna te gaan stappen. ’s Zaterdags zocht ik haar site weer op, het prikkelde mij weer. Twijfels, twijfels en nog eens twijfels. Mijn principes of mijn eerste echte sm-ervaring? Eerst maar eens een nachtje slapen, al viel dat niet mee… Zondags nog eens kijken en een sterk gevoel krijgen dat ik wil, ja ik wil me onderwerpen aan Meesteres Anne.
Ja, nee, ja, nee, ja, nee. Ik besluit het voor te leggen aan mijn vertrouwenspersoon. Vol spanning vertel ik haar mijn probleem, ze was al geruime tijd op de hoogte van mijn sm-gevoelens en wist dat ik hunkerde naar een sessie. Ze raad het me af. Beter wachten tot een gewone relatie – dat staat dichter bij mijn gevoel. Dit had ik niet verwacht, tegenvaller… mmmja. Ik besluit niet te gaan, of toch wel??? Dinsdags zit ik weer op haar site, ondanks het verbod dat ik mezelf had gegeven.
In een opwelling typ ik haar gsm-nummer in. Ik tril helemaal. Niet opnemen please neem niet op! Opeens klinkt er een snelle ‘Hoi’ aan de andere kant van de lijn. Het moest snel gaan zij ze, zonder haar naam te zeggen. Ze zat in de auto. Ik vertel haar dat ik informatie wil over een sessie met haar. Ze vraagt me over een uur terug te bellen.
Zal ik terug bellen??? Weer die twijfel en 1,5 uur later bel ik haar op. Dit keer neemt ze alle tijd voor mij en leg ik uit dat ik informatie wil voor een sessie. Ze geeft uitleg en noemt me haar prijs. Ik slik, maar geef een bevestigend antwoord als ze vraagt of ik een sessie wil boeken met haar. De afspraak staat op donderdag 2 uur. Twee uur vooraf dien ik haar op te bellen om de afspraak te bevestigen.
De rest van de dag zweef ik, de woensdag gaat voorbij – de dag waarop ik mij helemaal klaar maak voor de sessie. Met een smoesje voor thuis vertrek ik eerder naar Rotterdam. In de trein fantaseer ik over haar, over de sessie, over mijn fantasie die uit gaat komen. Ik ben veel te vroeg in de Maasstad en wacht tot 12 uur. Ik bel haar…
… ‘Hoi’
‘Hoi met enrico – ik bel om de afspraak vanmiddag met u te bevestigen’.
‘Oh nauwja er is iets tussen gekomen. Ik moet met iemand naar het ziekenhuis…’
Het gesprek gaat voort, maar een sessie zit er niet in. Ik mag vrijdag komen, maar dat gaat niet – heb geen smoes enzo. Mijn wereld stort in… Maar wat moet ik doen? Mijn dromen aan diggelen, althans voor even. Nu, jaren later, kan ik het best begrijpen. Overmacht, kan zij ook niets aan doen.
Ik ben maar wat door de stad gaan lopen en vier uur later zag ik mijn broer pas. Vier lange uren… De dag werd goed afgesloten want ik heb een topgesprek met mijn broer gehad en heerlijk gestapt. Maar het was wel een tegenvaller die middag. Nog steeds zit ik (op dat moment) zonder ervaring en denk erover om binnenkort met Meesteres Anne nog eens een afspraak te maken.
Wordt vervolgd…

Lees hier het vervolg:
Dan toch de eerste keer.
Meesteres Kate